Słownik snowboardowy

Pojęcia, które pojawiają się w opisach desek i poradnikach. W artykułach są podkreślone kropkami: najedź albo stuknij, żeby zobaczyć definicję bez wychodzenia z tekstu.

Szukaj pojęcia

3BT: Triple Base Technology Bataleona: krawędzie uniesione w strefie nosa i taila, camber na środku. Mniej łapania krawędzi.
Butter: Trik na płaskim, polegający na dociążeniu nosa lub taila i obrocie. Łatwiejszy na miękkiej desce.
Camber: Profil, w którym nieobciążona deska unosi środek nad podłożem. Daje mocne trzymanie krawędzi, sprężystość i wyraźny pop.
Directional twin: Wariant pośredni: wygląda jak twin, ale ma lekki setback albo inny flex nosa i taila. Więcej wszechstronności poza parkiem.
Efektywna krawędź: Część krawędzi, która realnie pracuje podczas jazdy. Dłuższa poprawia trzymanie i stabilność.
Flat: Profil płaski między contact points. Stabilny i przewidywalny, często łączony z rockerem na końcach.
Flex: Sztywność deski wzdłuż i na skręcanie. Miękki ułatwia buttery i naukę, twardy daje stabilność przy prędkości. Skale 1–10 nie są standaryzowane.
Hybryda (profil): Połączenie cambera, rockera i odcinków płaskich. Ta sama nazwa handlowa u różnych marek oznacza różną geometrię.
Inserty: Gwintowane tuleje w desce, do których przykręca się wiązania. Nie wierci się nowych otworów.
Magne-Traction: Faliste krawędzie Lib Tech i GNU, które poprawiają trzymanie na lodzie.
Ollie: Wybicie z taila z wykorzystaniem popu deski. Podstawowy trik freestyle.
Pop: Energia, którą deska oddaje przy wybiciu, np. przy ollie. Zależy od profilu, rdzenia i laminatów.

Rocker: Profil odwrotny do cambera: nose i tail są uniesione. Ułatwia skręt, zmniejsza ryzyko zahaczenia krawędzią i poprawia wyporność w puchu.
Setback: Przesunięcie stance w stronę taila. Zwiększa wyporność w puchu i wspiera jazdę kierunkową.
Sidecut (promień taliowania): Teoretyczny łuk wpisany w taliowanie deski. Mniejszy promień sprzyja krótszym skrętom.
Ślizg spiekany: Szybszy, lepiej chłonie smar, ale wymaga regularnego serwisu. Alternatywą jest tańszy ślizg tłoczony.
Splitboard: Deska dzielona na dwie części do podchodzenia w terenie, składana do zjazdu.
Stance: Rozstaw i kąty wiązań. Punktem wyjścia jest reference stance producenta.
Switch: Jazda w odwrotnym ustawieniu niż naturalne. Łatwiejsza na desce symetrycznej.
Taper: Różnica szerokości między nosem a tailem. Pomaga w puchu, w deskach freestyle zwykle zerowy.
The Channel: System montażu wiązań Burtona: szyna zamiast insertów 4×4, płynna regulacja stance.
Toe drag i heel drag: Zahaczanie palcami lub piętą buta o śnieg przy mocnym złożeniu w skręcie. Znak, że deska jest za wąska do buta i ustawienia.
True twin: Kształt symetryczny: nose i tail identyczne, wiązania na środku. Deska zachowuje się tak samo w obu kierunkach.
Wide i mid-wide: Szersze wersje desek dla większych butów. Dobiera się je do rozmiaru buta i kątów wiązań, nie do wzrostu.